صدُمین روز!

همین الان متوجه شدم امروز 100 امین روزیه ک این وبلاگ رو ساختم.. 100 روز!

حس خوبیه داشتنِ جایی ک بتونی راحت حرفاتو بزنی بدونِ اینکه هدف خاصی از نوشتن داشته باشی..و شاید آرامش بزرگترین موهبتیه ک از خالی کردن حرفات روی این کیبورد گیرت میاد :)

دیدین مثلا به مناسبت اِن اُمین روز یه کارایی میکنن؟ ولی خب من هرچی فک کردم کار خاصی ب ذهنم نرسید :/ ولی میتونم یه پیمانه شعر مهمون کنم شما رو :)

.
نه بسته ام به کس دل
نه بسته کس به من دل
چو تخته پاره بر موج
رها رها رها من
ز من هر آن که او دور
چو دل به سینه نزدیک
به من هر آنکه نزدیک
از او جدا جدا من
نه چشم دل به سویی
نه باده در سبویی
که تر کنم گلویی
به یاد آشنا من
ستاره ها نهفته
در آسمان ابری
دلم گرفته ای دوست
هوای گریه با من
هوای گریه با من..

+کاغذی های حیاطمونن :)

بانو ف تک نقطه
۲۳ فروردين ۱۷:۴۷
سلام عزیزم :)
صد روزگیت مبارک .. سال نوت هم ^_^


خوبم خانوم گل و چیزی نشده .. متشکرم از احوال پرسیت قشنگ جان :*
پاسخ :
سلام جانم :)
متشکرجات ^_^
خدا رو شکر پس :))
این‌جا
این که به هر حال من باید اینجا چیزی در مورد وبلاگم بنویسم تا معرفی‌اش کرده باشم، کار را سخت می‌کند. چون هر جمله‌ای می‌تواند تصوری اشتباه درباره این وبلاگ به شما بدهد و مثل بقیه من هم ترجیح می‌دهم با دو خط معرفی نامه به تصور خاصی نرسید. همین، فقط وبلاگ داشتن تجربه‌ای به شدت دوست داشتنی‌ست برای من.
قالب: عرفان