قاعده اول

با آدمای نفهم بحث نکن؛ آخرش نه متوجه منظورت میشن، نه موضوع حل میشه. فقط انرژیت رو از دست میدی!

+دو ساعته داره تو گروه کلاسی پی ام میده که یه نفر ویس استاد رو بفرسته. ۷ بار و تو تایمای مختلف این رو میفرسته. بعد شروع میکنه به نوشتن اینکه من تا حالا ۷، ۸ بار ویس رو فرستادم شماها نمیفرستید و حالت حق به جانب به خودش میگیره.(تا حالا یه بارم ویسی نفرستاده..) کسی جوابش رو نمیده. واسش مینویسم که فلانی جان احتمالا چون حجم ویس زیاده کسی نمیخواد بفرسته.. بهشون حق بده. دوباره به حرفای حق به جانبش ادامه میده و میگه من ضبط کردم ۸ مگ شده! ویس ۲ ساعته شده ۸ مگ!.. بهش میگم شاید کیفیتی که گوشی ها ضبط میکنن فرق داره.. میگه آره گوشی شما از مال ما با کیفیت تره دیگه!!! مینویسم منظورمو متوجه نشدی فلانی جان.. و ادامه نمیدم.

به خودم قول داده بودم که وارد بحث با همچین آدمایی نشم اما نتونستم ساکت بشینم بازم. عادت داره به گارد گرفتن در مقابل هر رفتاری. من اینو میدونستم اما بازم..

چرا عاقل کنه کاری که.. بعله.

این‌جا
این که به هر حال من باید اینجا چیزی در مورد وبلاگم بنویسم تا معرفی‌اش کرده باشم، کار را سخت می‌کند. چون هر جمله‌ای می‌تواند تصوری اشتباه درباره این وبلاگ به شما بدهد و مثل بقیه من هم ترجیح می‌دهم با دو خط معرفی نامه به تصور خاصی نرسید. همین، فقط وبلاگ داشتن تجربه‌ای به شدت دوست داشتنی‌ست برای من.
پلاس
قالب: عرفان