کاراتو به دقیقه ۹۰ واگذار نکن الی جان! این صد بار!

دوست دارم غر بزنم و وبلاگم رو به فنا بدم اما میرم رو مود keep calm و می‌گم یه جوری تلاش کن که انگار همممه چی به تلاش خودت بستگی داره و یه جوری دعا کن که انگار همممه چی به خدا بستگی داره :)

این‌جا
این که به هر حال من باید اینجا چیزی در مورد وبلاگم بنویسم تا معرفی‌اش کرده باشم، کار را سخت می‌کند. چون هر جمله‌ای می‌تواند تصوری اشتباه درباره این وبلاگ به شما بدهد و مثل بقیه من هم ترجیح می‌دهم با دو خط معرفی نامه به تصور خاصی نرسید. همین، فقط وبلاگ داشتن تجربه‌ای به شدت دوست داشتنی‌ست برای من.
قالب: عرفان