چطور به زندگی مسلط بشیم؟

راز عشق، زندگی، و خوشبختی در سه کلمهٔ ساده است: سیمز-بازی-کن.


Sims بازی‌ایه که توی اون یه آدم انتخاب می‌کنیم و تمام زندگیش رو با موس هدایت می‌کنیم. می‌خوای با دختری که اونجا ایستاده حرف بزنه؟ کافیه روی دختره کلیک کنی و یه چیزی انتخاب کنی:

سیم‌ ما وقتی به حال خودش گذاشته بشه هر کاری که خودش دلش بخواد می‌کنه، که معمولا هم کار خیلی بیخود و ابلهانه‌ایه. (در زندگی واقعی هم کم‌وبیش همینه، مگه نه؟) این ماییم که با دادن دستورهای معقول، سیم‌های خودمون رو از حالت خودکار در میاریم، مثلا دستور می‌دیم «کتاب بخون» یا «با دختره حرف بزن».

موفقیت توی سیمز خیلی راحته. مثل زندگی واقعی. به جز اینکه توی سیمز مانعی بین تصمیمی که می‌گیریم و کاری که می‌کنیم نیست.

فرض کن می‌خوایم هیکلمون رو درست کنیم.

توی سیمز، بلافاصله هر وسیلهٔ ورزشی که پولت بهش می‌رسه رو می‌خری. اگر پولت به هیچی نمی‌رسه، می‌ری توی پارک می‌دوی. هر روز به سیم‌ت می‌گی که یه وقتی رو برای ورزش بگذاره، و با اینکه پیشرفتش کنده، می‌بینی که نوار تناسب هیکلش آروم آروم بالا می‌ره. موفقیت تضمینیه.

ولی توی زندگی واقعی در مورد این کار فکر می‌کنیم. آدم مطمئن نیست که چی بخره. یعنی پولم می‌رسه وسیلهٔ «مناسب» رو بخرم؟ میرم راهنما و نقد وسایل رو می‌خونم. وقت کافی دارم؟ توی اینترنت از بقیه پرس‌وجو می‌کنم. شاید حالا یه چیزی هم خریدم. بلد نیستم چطور ازش استفاده کنم. شاید چند باری هم استفاده کردم. نتیجه واضحی نمی‌بینم. حرف می‌زنم، فکر می‌کنم، مشورت می‌کنم، و هر کاری می‌کنم به جز ورزش.

ا
ی کاش کسی بود که بهم بگه چه کار کنم.

اولین درس سیمز اینه که گرفتن یه تصمیم خوب، فکر زیادی لازم نداره. به جاش، انتخاب کن، عمل کن.

نصف مشکلات بشریت به همین راحتی حل می‌شه. با خودمون فکر می‌کنیم: «از این خانوم خوشم میاد، چه کار کنم که اون هم از من خوشش بیاد؟» فقط کلیک کن و یه چیزی انتخاب کن.

«ولی آخه چی بهش بگم؟» هر چیزی که به هدفت نزدیکترت می‌کنه. یه چیزی انتخاب کن. «ولی شاید خوشش نیاد!» اون الان اصلا تو رو نمی‌شناسه، اول این مشکل رو درست کن. یه چیزی انتخاب کن. «ولی آخه اسم بچه‌هامون رو چی بگذاریم؟» فقط خفه شو و یه چیزی انتخاب کن.

البته فکر کردن به خودی خود چیز بدی نیست، ولی فکرهای عمیق‌تر رو برای چیزهای دیگه بذار، مثلا نوشتن اولین رمان‌ت یا اختراع ماشین لباسشویی اتمی. اگر خیلی کلیک نمی‌کنی، یعنی احتمالا خیلی خوب بازی نمی‌کنی.

دومین درس سیمز اینه که حالت رو خوب کن.

وقتی سیم‌ت خسته است، دلش لک زده با کسی حرف بزنه، یا مثانه‌اش دیگه جا نداره، چندان کارهاش رو خوب انجام نمی‌ده. یه بازیکن خوب همیشه یه چشمش به نوارهای حال سیم‌ش هست و هیچوقت نمی‌گذاره خیلی افت کنن؛ یه بازیکن خیلی خوب طوری زندگی سیم‌ش رو می‌چینه که همهٔ نوارها خودبخود بالا باشن.

توی زندگی واقعی هم همینه. اگر دیدی داری با کسی بیخودی بحث می‌کنی، احتمالش هست که یه کم خسته‌ای، تحت فشاری، و گرسنه‌ات هم هست. اگر می‌خوای در زرنگ‌ترین و تیزترین و مقاوم‌ترین حالتِ خودت باشی، بهتره خوب مراقب حالت باشی. بهترین راه برای اینکه همیشه محشر باشی اینه که همیشه حالت خوب باشه.

سومین درس سیمز اینه که مهارت‌های خاصی رو حسابی پرورش بده.

تقریبا هر کاری که با سیم خودت می‌کنی، اون می‌تونه توی انجام اون کار بهتر بشه. بسته به استعداد ذاتی‌ت، یاد گرفتن بعضی مهارت‌ها ساده‌تره. اما همیشه اگر وقت کافی برای کاری بگذاری، بالاخره توی اون کار به مهارت کافی می‌رسی.

ولی آدم تا ابد زنده نیست. پس پیشرفت کردن در یک کار، یعنی نه گفتن به یه کار دیگه. باید انتخاب کرد، و تمرکز کرد. مهارت خیلی زیاد در کاری، معمولا نقطه ضعف‌های دیگه رو می‌پوشونه. وودی آلن اگر از وقتِ نوشتن زده بود تا به باشگاه بره، احتمالا امروز فیلمساز مشهوری نبود.

آخرین درس سیمز اینه که آخر بازی یکیه.

توی سیمز برد و باختی وجود نداره. همه می‌میرن. هیچ امتیازی در کار نیست. هر طور که دلت می‌خواد زندگی‌ت رو می‌کنی، و تهش خودتی که باید ببینی زندگیت چطور گذشته. این هم آشناست، مگه نه؟

اما این معنیش این نیست که زندگی بی‌معنیه؛ بلکه یعنی زندگی اون چیزیه که تو می‌خوای باشه. اگر می‌خوای آخرش حسرت به دلت نباشه، حالت رو خوب نگه دار. وقتت رو برای چند مهارت خاص بگذار. و مهم‌تر از همه: برو جلو و روی یه چیزی کلیک کن.

منبع: سایت فرانش و OliverEmberton

اله سار
۰۵ شهریور ۰۲:۱۲
چقدر این سیمز فواید داشته ((: عالیه
پاسخ :
آره خیلی جالبه :)
آآآبی
۰۸ مرداد ۲۱:۵۲
پست های پیشین و بعدیتون خیلی خوب بود مثل منین که
پاسخ :
مچکرم! هممون تباهیم :)
رامین :)
۰۷ مرداد ۱۴:۱۱
بیز شاه زمانین سیمزین اوینامیشیخ :)))
پاسخ :
:))))))))
بیدنه تازاسین نصب الین دا اورییز ده گالماسین :)
رامین :)
۰۷ مرداد ۱۱:۳۳
تنها چیزی که از سیمز یادمه اون رمز دراز مسخرش بود که با هر بار زدنش ده دلار یا یه دلار می‌داد . و ما کودکان جاهل ساعتا تایپ می‌کردیم :))

ولی خدایی بازی خوبیه :)
پاسخ :
اونی که شما بازیش کردین رمزاش افتضاح بوده پس! ما یه دونه میزدیم ۵۰۰۰۰۰ میداد و خونه اینا میخریدیم لاکچری اصن :دی
آره سرگرمی خوبی بود :)
آسـوکـآ آآ
۰۷ مرداد ۰۴:۲۵
ع سیمز اون بازی قدیمیه نیست که ما باهاش بازی میکردیم تو کامپیوتر.
ایرانیزه شده:-D
فقط انتخاب کن و عمل کن:-)
پاسخ :
فقط واسه درک راحت عکساشو این شکلی کردن. آره همونه :)
فقط کلیک :))
گیلزاد
۰۷ مرداد ۰۰:۰۲
من بازی نکردم دخترعمم بازی میکرد مجبورم مبکرد کنارش بشینم نگاه کنم حوصلم سر میرفت :| ولی تو یه وبلاگ دیگم خونده بودم میگف برا کنترل خشم خوبه یکی شبیه اونی که ازار میده میسازی میکشیشو فلان :))
اگه کلیک زیاد نمیکنی یعنی احتمالا خوب بازی نمیکنی عالیی بود.خیلی پست جالبی بود کلا.ازین سبک پست های برداشتی خیلی خوشم میاد.
پاسخ :
آره اگه خودت بازی نکرده باشی تماشا کردنش واقعا حوصله بره :| الان داره آهنگ کی سا از کریستف رضایی پلی میشه به یاد در دنیای تو ساعت چند است. منم دارم به کامنت یه رشتی گل و گلاب جواب میدم :)
من هیچ وقت نکشتم یکی رو! عذاب وجدان میگرفتم :دی
یه چندتا دیگه پست این شکلی هست. اگه استقبال شه میذارم هر هفته یکی دوتا شو.
تیردخت :)
۰۶ مرداد ۲۳:۰۶
چه پست خوبی :)
پاسخ :
نوش جان واسه تو هم :)))
سفره خاتون
۰۶ مرداد ۲۰:۰۷
چقدر خوب بود الی... :) چقدر به موقع بود!
پاسخ :
نوش جان :)))
tahi :D
۰۶ مرداد ۱۹:۱۴
در راستای پاسخت به لیمو جیم؛
سیمز 4 با وجود ومپایر ها و ادم فضایی ها و حیوانات،موقع نصبش ترغیب میشدم که واسه خودمم نصب کنم!دیگه نتونستم دست رو دل بذارم و اخرش نصب کردم!حس میکنم جذاب تر شده!و البته خشن تر D:
پاسخ :
بابا آپدیتاش چرا اینقدر زیادن خب؟ :( البته فک کنم سیمز ۴ انواع مختلفی داره که برا من همون زندگی معمولیه و ومپایر اینا نیس! خوش به حالت اصن *_*
سراسر گنگ
۰۶ مرداد ۱۷:۱۰
واقعا دیگه در این حدم نیست به خصوص اگه سیمزت آمریکایی باشه میشه راز بدبختی

پاسخ :
متوجه منظورتون نشدم راستش. اما این فقط یه سیمپل سازیه واسه درک بهتر.
tahi :D
۰۶ مرداد ۱۶:۴۰
:))) خیلی برام جالب بود که اخیرا 6 بار این بازی رو برای 6 نفر نصب کردم و با توجه به کنجکاوی هام نسخه های جدیدش رو هم امتحان و تست میکردم. D:
این مقایسه خیلی خیلی کمک کنندس!
پاسخ :
منم خیلی دوسش دارم. کلا زیاد اهل بازی نیستم اما نوجوونیم با GTA و بعدشم با سیمز گذشت :)
آره منم مقایسه‌ش رو خیلی دوس داشتم براهمون کپی کردم =))
لیمو جیم
۰۶ مرداد ۱۶:۳۸
وای یادش بخیر , بخش بزرگی از کودکیم با سیمز گذشت
دو هفته پیش دوباره بازی کردم
اما سیمز فارسی نه! سیمز امریکاییش که بازی کامپیوتریه و به شدت از عکسای این که گذاشتی جذابتره.اون رو هم امتحان کردی؟
فوق العاده ست 
پاسخ :
آره من خودم سیمز ۳ بازی میکردم سه چهار سال پیش. این عکسا رو من نذاشتم تو سایت اصلیش اینجوری ساده‌ش کردن. منم نسخه جدیدش رو نصب کردم اما حجم آپدیت‌ها و کرکش زیاد بود دیگه دانلود نکردم و موند همونجوری.
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
این‌جا
این که به هر حال من باید اینجا چیزی در مورد وبلاگم بنویسم تا معرفی‌اش کرده باشم، کار را سخت می‌کند. چون هر جمله‌ای می‌تواند تصوری اشتباه درباره این وبلاگ به شما بدهد و مثل بقیه من هم ترجیح می‌دهم با دو خط معرفی نامه به تصور خاصی نرسید. همین، فقط وبلاگ داشتن تجربه‌ای به شدت دوست داشتنی‌ست برای من.
پلاس
قالب: عرفان